De balans slaat de verkeerde kant op

De publicatie van deze peer-reviewed studie in npj Climate Action zet de discussie over de ware impact van kunstmatige intelligentie op scherp. Waar velen dachten dat de schoen vooral wrong bij de stroom vretende datacenters, laat dit onderzoek zien dat het dieper zit: AI fungeert in de praktijk als een krachtige versneller van de fossiele economie.

De cijfers uit de modellering van Will Alpine en zijn collega's liegen er niet om:

• De balans slaat de verkeerde kant op: De extra uitstoot die ontstaat doordat AI fossiele winning productiever en winstgevender maakt (de zogenaamde enabled emissions) overtreft de besparingen door vergroening ruimschoots.
• Verpletterende verhoudingen: De toename in CO₂-uitstoot door deze productiviteitswinsten in de fossiele sector overstijgt de directe schattingen van datacenter-emissies met een factor **3,3 tot wel 13,3**.
• Systeemeffecten versus marketing: Hoewel techbedrijven zich graag profileren als bondgenoten van de energietransitie, laat de economische realiteit zien dat hun algoritmes en contracten olie- en gasbedrijven direct helpen om efficiënter te boren.

Natuurlijk blijft het modelleren en is er een actieve advocacy-achtergrond bij de onderzoekers, maar de kernboodschap is glashelder: zolang we technologie inzetten om de oude, vervuilende industrie te optimaliseren, lossen we het klimaatprobleem niet op door simpelweg over te schakelen op ledlampen en 'groene' servers.