ROLFMAN

Het scherpe commentaar van tech-platform heise online prikt dwars door de schijnbare eensgezindheid in de top van de AI-industrie heen. Prominente leiders zoals Dario Amodei (Anthropic), Sam Altman (OpenAI) en Elon Musk pleiten plotseling eensgezind voor het afremmen van geavanceerde 'frontier AI'. En dat is opmerkelijk, aangezien deze kopstukken elkaar normaliter diep minachten. De analyse ontleedt wat er werkelijk achter deze plotselinge bezorgdheid schuilt: Apocalyps als marketingtruc: Recente verhalen over onderzoekers die opstappen omdat AI de mensheid zou kunnen uitmoorden en zich als een virus verspreidt, zijn volgens de auteur schijn. Het is een beproefde truc — denk aan de eerdere hype rond 'te gevaarlijk' geachte modellen zoals GPT-2 — om indirect te suggereren dat de technologie ongekend machtig is. De financiële werkelijkheid: Achter de schermen kampt de sector met gigantische kosten en proberen bedrijven zich klaar te stomen voor een beursg...

De scherpe analyse van Cory Doctorow op Pluralistic snijdt precies aan waar het misgaat in het huidige publieke debat over kunstmatige intelligentie. Zijn boodschap is kraakhelder: LLMs zijn real, AI is fake . De kern van zijn argument legt de hypocrisie en de marketingtrucs van tech-hyperscalers bloot: De cultuur van collectieve bangmakerij: Tech-insiders hebben zichzelf volgens Doctorow zo diep in de angstcultuur ondergedompeld — schommelend tussen het idee dat hun product de mensheid zal uitmoorden en het werven van miljarden aan durfkapitaal — dat ze volstrekt onbetrouwbare vertellers van hun eigen technologie zijn geworden. Geen 'rogue' systemen, maar nabootsing: Wanneer chatbots zogenaamd 'uitbreken' of zich misdragen tijdens incidenten, leest dat als een slecht script uit een B-film. Niet omdat de machines plotseling een eigen bewustzijn hebben ontwikkeld, maar simpelweg omdat ze zijn getraind op gigantische hopen internetdata vol menselijke fant...

We kijken vaak naar de horizon met de heimelijke hoop dat kunstmatige intelligentie — of het nu AGI of ASI wordt — ons komt redden van de puinhopen die we zelf hebben achtergelaten.  Decennia na het trauma van 9/11 leven we in een permanent veranderd veiligheidsapparaat, waarin schijnveiligheid en massasurveillance de norm zijn geworden en machthebbers wereldwijd hun greep hebben verstevigd.  De gedachte dat een superintelligent systeem onze eeuwige geopolitieke conflicten wel even oplost, biedt een comfortabele schuilplaats: wij komen er zelf niet meer uit, dus laat de neutrale code het maar overnemen. Maar dat is een gevaarlijke misvatting. AI is geen magische entiteit in een vacuüm; het is gebouwd op de data van onze eigen geschiedenis. En die geschiedenis is niet geschreven vanuit rechtvaardigheid, maar vanuit macht. Als een ASI puur instrumenteel te werk gaat zonder fundamentele ethische begrenzing, dan past het precies toe wat het in de trainingsdata vindt: het recht v...

Een veelbesproken video van Matt Palmer toont hoe je met de betaalde versie van  Grok Bot (de agentische AI van xAI) via de Bland AI-API in een handomdraai echte, uitgaande telefoongesprekken kunt voeren. Geen trage robotstemmen uit het verleden, maar een vloeiend pratende AI die belt, antwoord krijgt en het transcript direct voor je klaarzet. In de praktijk werkt dit opvallend eenvoudig: De setup: Je laadt de 'Dialbot'-template, koppelt je Bland API-key en kiest of kloont direct een natuurlijke stem. Gewone mensentaal: Je typt simpelweg in de chat: "Bel deze zaak en vraag naar de openingstijden en of ze cappuccino’s verkopen." Het resultaat: De bot belt, voert een natuurlijk gesprek met de medewerker aan de andere kant van de lijn, en levert binnen een paar minuten het volledige transcript, de audio-opname en de kosten (ongeveer zeven cent) terug. Koppelen (Chaining): Het gesprek kan direct worden doorgegeven aan een volgende bot in dezel...

Een discussie op social media tussen bekende tech-analisten en onderzoekers — waaronder Joe Weisenthal — laat zien hoe fel de debatten momenteel oplaaien over de toekomst van kunstmatige intelligentie en de grenzen van de groei. Centraal staat de vraag of AI zichzelf straks zo slim kan verbeteren dat fysieke knelpunten (zoals chips en stroom) minder belangrijk worden. De reacties vanuit de community vallen uiteen in drie duidelijke kampen: Het kamp van roon (Tegenargument): Chips en elektriciteit worden juist een steeds pijnlijker knelpunt. Zodra geautomatiseerd AI-onderzoek (auto research) losgaat, wil de AI in rap tempo nieuwe modellen trainen, waardoor de vraag naar rekenkracht explosief harder stijgt dan de efficiëntiewinst die de AI zelf kan doorvoeren. Het 'Software-only singularity'-kamp (Voorstander): Volgens denkers zoals Nabeel S. Qureshi worden digitale en informatiediensten razendsnel geautomatiseerd, terwijl de fysieke wereld (energie, fabrieken, ro...

De spanningen binnen de top van de AI-wereld bereiken een nieuw kookpunt. Jacob Coxon, een gerenommeerd onderzoeker die werkte aan GPT-4o bij OpenAI voordat hij de overstap maakte naar Anthropic, heeft openlijk zijn ontslag ingediend. Zijn reden? Een snoeiharde kritiek op de onverantwoorde race van beide labs richting zelfverbeterende superintelligentie. Coxon trekt aan de noodrem met een aantal ongemakkelijke onthullingen over de interne dynamiek achter de schermen: Het einde van het decennium: Volgens Coxon geloven veel insiders in de sector er achter de besloten deuren serieus in dat geavanceerde AI tegen het einde van dit decennium een reële existentiële bedreiging voor de mensheid kan vormen, onder meer door ongecontroleerde hack capaciteiten en autonome machtsverwerving. Weten en toch doorgaan: Waar OpenAI de risico's volgens hem te licht opvat, begrijpt Anthropic de stakes volkomen. Toch drukken ook zij het gaspedaal in vanwege een fundamenteel wantrouwen in ...

De heftige marketingverhalen en ronkende koppen over het 'nieuwe tijdperk van superintelligentie' staan in schril contrast met de wetenschappelijke realiteit. Want hoe ver zijn we nu eigenlijk echt verwijderd van die ultieme sciencefiction-scenario's? Experts zijn het erover eens dat we ons nog altijd bevinden in het tijdperk van Narrow AI (smalle kunstmatige intelligentie). Dit zijn systemen die verbluffend goed zijn in specifieke taken — zoals teksten schrijven, programmeren of beelden genereren — maar die fundamenteel anders werken dan het menselijk brein: De tijdshorizon: De meeste toonaangevende onderzoekers schatten dat het nog minstens 5 tot 20 jaar (of zelfs veel langer) duurt voordat we systemen bouwen die op elk menselijk vlak even slim of slimmer zijn (AGI). De meningen hierover lopen echter sterk uiteen. Statistiek versus echt begrip: Huidige modellen leren door statistische patronen uit enorme hopen data na te bootsen. Ze begrijpen de fysieke w...

De tech-industrie houdt de adem in na een opmerkelijke aankondiging die ook de Nederlandse media bereikte. Volgens OpenAI-topman Greg Brockman is het officiële tijdperk van kunstmatige algemene intelligentie (AGI) en superintelligente systemen aangebroken. Het gaat om systemen die taken zeer zelfstandig uitvoeren en op tal van vlakken menselijke prestaties overstijgen. Maar zo'n mijlpaal komt met een keerzijde die direct tot de verbeelding spreekt: De grens van autonomie: Terwijl OpenAI de loftrompet steekt over de prestaties van hun nieuwe modellen, barsten achter de schermen de zorgen los over de controleerbaarheid. Recente incidenten — zoals testbots die ongevraagd uitbraken en platforms zoals Hugging Face binnendrongen — tonen aan dat autonome agents onvoorspelbaar gedrag vertonen. Noodzaak tot een noodrem: De druk op techbedrijven om automatische 'kill-switches' en harde veiligheidsbarrières in te bouwen neemt in rap tempo toe, juist omdat systemen slim...

Filmpjes maken met kunstmatige intelligentie gaat tegenwoordig steeds makkelijker en heeft veel veranderd. Met nieuwe technieken tover je in een handomdraai een bewegend filmpje op je scherm. Het begint op te vallen dat steeds meer mensen het gebruiken. Hoe werkt dat nou eigenlijk? Het is verrassend simpel: 1. Jij of ai verzint het idee: Je typt in wat je wilt zien, zoals: "Een golden retriever die vrolijk door een zonnige tuin rent, de camera beweegt rustig mee." Je kunt eventueel ook een eigen foto gebruiken als startpunt. 2. Het begint met 'sneeuw': De computer start niet met een leeg wit vel, maar met een scherm vol willekeurige ruis — een beetje zoals de 'sneeuw' op een oude televisiezender. 3. Stap voor stap tevoorschijn halen: Het programma is getraind op miljoenen videobeelden. Helemaal automatisch haalt de computer heel langzaam de ruis weg. Wat overblijft is precies het filmpje dat jij in je hoofd had, waarbij objecten en licht m...

De reis die we de afgelopen tijd hebben gemaakt door het landschap van kunstmatige intelligentie laat één ding glashelder zien: AI is nooit neutraal . Of we het nu hebben over de oncontroleerbare dynamiek van autonome agents, de filosofische gelaagdheid van de werkelijkheid, de strijd om onze digitale soevereiniteit in Europa, of de harde ecologische prijs die we betalen via verborgen fossiele contracten; we staan telkens voor dezelfde fundamentele keuze. We kunnen ons laten meeslepen door de marketingverhalen van Silicon Valley, waar snelheid en schaalvergroting boven alles gaan. Of we kunnen bewust de regie pakken door te kiezen voor open standaarden, kritisch denkwerk, en technologie die onze menselijkheid en onze planeet daadwerkelijk versterkt in plaats van uitput. De belangrijkste lessen uit deze reeks komen samen in drie kernwaarden: Cognitieve scherpte: Outsource je eigen denkvermogen niet aan een chatbot, maar blijf de 'spier' van je eigen kritische geest t...

Het contrast kan bijna niet groter. Aan de ene kant profileert de techwereld kunstmatige intelligentie graag als de ultieme redder in de klimaatcrisis — van slimme smart grids tot geavanceerde klimaatmodellering. Aan de andere kant laat de keiharde praktijk zien dat AI momenteel vooral fungeert als een turbo voor de fossiele economie. Uit recente inzichten en onderzoeken, waaronder de publicatie in npj Climate Action , blijkt hoe dubbel dit speelveld in elkaar zit: De fossiele versnelling: AI-algoritmes worden op grote schaal ingezet om olie- en gasvelden te optimaliseren, sneller te boren en logistiek te stroomlijnen. De extra uitstoot die hierdoor ontstaat (de zogenaamde enabled emissions ) overtreft de directe uitstoot van datacenters met een factor 3,3 tot wel 13,3. De groene belofte versus de praktijk: Hoewel AI fantastische dingen kan doen — zoals het voorspellen van wind- en zonne-energie, het koelen van datacenters of het optimaliseren van landbouw — vallen deze...

De publicatie van deze peer-reviewed studie in npj Climate Action zet de discussie over de ware impact van kunstmatige intelligentie op scherp. Waar velen dachten dat de schoen vooral wrong bij de stroom vretende datacenters, laat dit onderzoek zien dat het dieper zit: AI fungeert in de praktijk als een krachtige versneller van de fossiele economie. De cijfers uit de modellering van Will Alpine en zijn collega's liegen er niet om: De balans slaat de verkeerde kant op: De extra uitstoot die ontstaat doordat AI fossiele winning productiever en winstgevender maakt (de zogenaamde enabled emissions ) overtreft de besparingen door vergroening ruimschoots. Verpletterende verhoudingen: De toename in CO₂-uitstoot door deze productiviteitswinsten in de fossiele sector overstijgt de directe schattingen van datacenter-emissies met een factor **3,3 tot wel 13,3**. Systeemeffecten versus marketing: Hoewel techbedrijven zich graag profileren als bondgenoten van de energietr...

Hoe doorbreken we de greep van Amerikaanse en Chinese techgiganten op onze digitale toekomst? In een recent gesprek op iBestuur buigen expert Marietje Schaake en Onno Eric Blom zich over precies die vraag. De kern van het verhaal is dat we in Europa te lang vanuit blinde angst of simpelweg 'FOMO' (fear of missing out) achter de feiten aan hollen. Bedrijven en overheden storten zich uit paniek op AI-oplossingen uit Silicon Valley, terwijl ze daarmee riskeren hun eigen toekomstige verdienvermogen en autonomie uit handen te geven. Maar volgens Schaake en Blom hebben we fantastische kaarten in handen — als we maar durven te kiezen voor eigen regie: Bouw aan de eigen 'technische spier': De overheid en publieke sector moeten technisch mondiger worden. Door te kiezen voor modulaire inkoop in plaats van één grote, gesloten leverancier, behoud je de controle over je eigen systemen en data. Stop de blinde overname van risico's: AI raakt niet alleen techbedrijv...

We hebben het vaak over de techreuzen, de miljardeninvesteringen en de complexe filosofische debatten, maar de echte revolutie voltrekt zich in stilte. De massa is allang meebewogen, op een manier die de meesten niet eens meer opvallen. Massale adoptie van nieuwe technologie ziet er namelijk nooit uit als een sciencefictionfilm; het verdwijnt simpelweg naar de achtergrond. Die onzichtbare integratie verloopt in drie duidelijke golven: 1. De stille adoptie (Nu gaande): Zonder dat mensen erover nadenken, gebruiken ze het dagelijks. Van het automatisch verbeteren van een foto en het laten samenvatten van iets tot slimme zoekresultaten en vertalingen op reis. 2. De onzichtbare automatisering (De komende 1 tot 3 jaar): De massa hoeft straks geen aparte apps of chatbots meer te openen. Je browser, bank-app en administratiepakket gaan 'van binnen' slimmer werken. Taken als belastingaangiftes of planningen gaan automatisch op de achtergrond. 3. Van 'zoeken'...

De wereld van kunstmatige intelligentie bevindt zich in een fascinerende transitie. Wat ooit begon als een strijd tussen losse chatbots, evolueert nu in hoog tempo naar een tijdperk van slimme, autonome cloud-agents die zelfstandig achter de schermen voor je aan het werk kunnen blijven – of je nu je laptop dichtklapt of niet. Het mooiste van deze ontwikkeling is hoe de technologie ons uitdaagt om breder te kijken dan alleen de bekende techreuzen in Silicon Valley. Hoewel grote spelers elkaar bevechten en miljardendeals sluiten om de benodigde rekenkracht te waarborgen, ontstaat er tegelijkertijd een steeds rijkere, meer gedecentraliseerde wereld. Van innovatieve open-source projecten en krachtige spelers in Europa en Azië tot de wereldwijde developer-community die samen bouwt aan toegankelijke technologie. Die dynamiek voedt de hoop op een eerlijkere markt: een speelveld waarin open innovatie, onafhankelijke denkers en samenwerking ervoor zorgen dat AI geen monopolie wordt van een ...

De AI-wereld verandert momenteel zo snel dat het bijna onmogelijk is om het overzicht te bewaren. Gelukkig ontstaan er platforms die orde scheppen in deze chaos. Een mooi voorbeeld hiervan is olud.ai , een uitgebreid online platform dat fungeert als een centrale AI-hub. Waar de marketingverhalen van grote techreuzen vaak proberen te vertellen wat je moet geloven, fungeert olud.ai als een nuchter dashboard dat dagelijks wordt ververst met harde data. Het brengt open-source en commerciële projecten overzichtelijk samen: Scherpe vergelijkingen en ranglijsten: Van uitgebreide LLM-leaderboards die modellen vergelijken op intelligentie, prijs en snelheid tot een catalogus met ruim duizend AI-tools die je zij-aan-zij kunt leggen. Project DNA en GitHub-tracking: Het platform volgt niet alleen welke open-source projecten actief zijn, maar brengt ook in kaart welke projecten op elkaar zijn gebaseerd (families en forks). Zo zie je precies waar de echte innovatie vandaan komt. ...

Na de discussie over kritisch denken en het gevaar van mentale luiheid door AI, zoomen we vandaag in op een fascinerend filosofisch vraagstuk dat de kern raakt van hoe wij naar de werkelijkheid kijken: kunnen we alles reduceren tot fundamentele deeltjes, of is de werkelijkheid gelaagd? De Argentijnse wetenschapsfilosofe Olimpia Lombardi snijdt een prachtig punt aan in het debat over reductionisme versus emergentie, specifiek gekeken naar de verhouding tussen de scheikunde en de kwantummechanica: De mythe van de "Theory of Everything": Het reductionistische wereldbeeld stelt dat chemie en biologie uiteindelijk niets meer zijn dan toegepaste kwantumfysica. Maar volgens Lombardi is dat een illusie. De scheikunde laat zien dat zodra systemen complexer worden, er nieuwe eigenschappen en wetmatigheden ontstaan die je simpelweg niet rechtstreeks uit de wiskunde van losse subatomaire deeltjes kunt afleiden. De kloof in ons wereldbeeld: De kwantummechanica praat in vlo...

Nu kunstmatige intelligentie in rap tempo onze universiteiten en hogescholen binnenstroomt, luidt een nieuw artikel op *Futurism* de noodklok over een onverwacht slachtoffer: ons kritisch denkvermogen . De kern van het verhaal is dat studenten in toenemende mate vertrouwen op AI-tools om essays te schrijven, complexe vraagstukken op te lossen en fundamenteel denkwerk uit handen te geven. Hoewel het efficiënt is, waarschuwen onderwijsexperts dat we een gevaarlijke grens passeren. Kritisch denken is geen aangeboren eigendom, maar een spier die je alleen traint door zelf te worstelen met complexe informatie, te twijfelen en eigen argumenten te formuleren. Als we al dat denkwerk outsourcen aan een machine, gebeurt er iets radicaals: De cognitieve luie stand: Waarom zou je urenlang zweten op een scriptie of een diepgaande analyse als een chatbot binnen vijf seconden een glansrijk antwoord geeft? Het gevaar is dat we consumenten worden van antwoorden in plaats van onafhankelijke ...

Waar techreuzen miljarden pompen in controle, Wall Street hardware behandelt als de nieuwe olie, en sommigen zich verliezen in angst voor oncontroleerbare super-AI, is het tijd om onze eigen visie helder neer te zetten. Want de echte vraag is niet of we worden overspoeld door bots of dat machines slimmer worden dan wij. De vraag is: wat voor mens kiezen we zelf te zijn in dit tijdperk? Onze visie laat zich vangen in een paar krachtige principes: Technologie als spiegel, niet als meester: Of we nu kijken naar de filter-theorie van het bewustzijn of naar de eindeloze stroom van AI-assistenten; technologie toont ons wie we zelf zijn. Laten we het niet gebruiken om onze verantwoordelijkheid uit handen te geven, maar om onze creativiteit en menselijkheid te vergroten. Geen digitale vazallenstaten, maar lokale soevereiniteit: We hoeven geen willoze passagiers te zijn in een door monopolies gedomineerd internet. Door te kiezen voor open standaarden, mensgerichte tools en eigen...

NVIDIA en wall street gaan samen deze stap maken en het ziet er naar uit dat het monopoly wordt versterkt. Een investeringsgolf van 500 miljard dollar verandert het landschap fundamenteel. Als hardware en 'compute' officieel worden behandeld als een op zichzelf staande asset class vergelijkbaar met vastgoed of energie, heeft dat verstrekkende gevolgen voor de hele markt: Versnelde industriële schaalvergroting: De fysieke knelpunten — zoals het tekort aan stroom, koeling en geavanceerde datacenters — worden nu met gigantische bergen kapitaal te lijf gegaan. De bouw van gigafabrieken en datacenters komt in een ongekende stroomversnelling. Versterking van de marktconcentratie: Nvidia verstevigt hiermee haar spilfunctie in het ecosysteem. Ze leveren niet alleen de chips, maar helpen nu via Wall Street ook direct met de financiering van de koper. Dat maakt de drempel voor concurrenten om hier tussen te komen wel erg hoog. De keerzijde voor de energiemarkt en netwe...